Morari Bapu Ram Katha: કેરળના કોચી ખાતે આયોજિત 979મી 'માનસ મૃત્યુલોક' રામકથાના 5મા દિવસે પૂજ્ય મોરારી બાપુએ વ્યાસપીઠ પરથી જીવનના અત્યંત ગૂઢ અને પ્રેરણાત્મક પાસાઓ પર પ્રકાશ પાડ્યો હતો. ભગવાન રામના પ્રાગટ્યના પાવન અવસરની સાથે બાપુએ આધ્યાત્મિકતાને વ્યવહારુ જીવન સાથે જોડીને શ્રોતાઓને નવી દ્રષ્ટિ આપી હતી. તેમણે સમજાવ્યું હતું કે ધર્મ માત્ર કર્મકાંડ નથી, પરંતુ માનવતાની સેવા એ જ સાચી ભક્તિ છે.
સેવા એ જ સાચો રુદ્ર અભિષેક
પૂજ્ય બાપુએ રુદ્ર અભિષેકના મહિમાને એક નવો અને વિસ્તૃત અર્થ આપતા જણાવ્યું કે, રુદ્ર અભિષેકને માત્ર મર્યાદિત અર્થમાં બાંધવો જોઈએ નહીં. તેમણે પ્રેરણાદાયી ઉદાહરણ આપતા કહ્યું કે, જો કોઈ ગરીબ વિદ્યાર્થી પાસે શાળાનો યુનિફોર્મ ન હોય અને તમે તેને યુનિફોર્મ અપાવો છો, તો તે પણ તમારો રુદ્ર અભિષેક જ છે. અખંડ વિશ્વાસ અને મહાદેવ માટે શુદ્ધ હૃદયથી લખાયેલી કવિતાને પણ તેમણે અભિષેક સમાન ગણાવી હતી. બાપુએ ભારપૂર્વક કહ્યું કે ભગવાન રામ 16 શીલથી, કૃષ્ણ 16 કળાઓથી અને શિવ 16 રસોથી પરિપૂર્ણ છે, તેથી તેમનો અભિષેક હંમેશા થવો જોઈએ.
પ્રસાદનો સિદ્ધાંત: જે વહેંચાય તે પ્રસાદ
બાપુએ વ્યાસપીઠ પરથી એક અત્યંત મહત્વનો વિચાર રજૂ કર્યો કે, "જે વેચાય તે પ્રસાદ નથી, પણ જે વહેંચાય તે જ સાચો પ્રસાદ છે." આ વિચારધારા મુજબ જ ચિત્રકૂટધામ તલગાજરડા દ્વારા રામકથાના પુસ્તકો ક્યારેય વેચવામાં આવતા નથી, પરંતુ તે હનુમાનજીના પ્રસાદ રૂપે જિજ્ઞાસુઓને મફત વહેંચવામાં આવે છે. તેમણે ટકોર કરી કે માળા વેચીને કોઈ માલામાલ ન થઈ શકે, આધ્યાત્મિક સંપત્તિ વહેંચવા માટે હોય છે, સંગ્રહ કરવા માટે નહીં.
સ્વર્ગ અને મૃત્યુલોક વચ્ચેનો તફાવત
કઠોપનિષદના મંત્ર દ્વારા સ્વર્ગનું વર્ણન કરતા બાપુએ જણાવ્યું કે સ્વર્ગમાં ભય, વૃદ્ધાવસ્થા, ભૂખ કે તરસ નથી હોતી. જોકે, તેમણે સાચો મર્મ સમજાવતા કહ્યું કે મૃત્યુલોક એટલે કે પૃથ્વી પર જીવવું એ વધુ ગૌરવશાળી છે.
- 1). ભયનો ત્યાગ: સ્વર્ગમાં ઇન્દ્ર હંમેશા ભયભીત રહે છે કે કોઈ તેનું સિંહાસન છીનવી લેશે. જ્યારે સત્સંગમાં બેઠેલો માણસ અભય હોય છે કારણ કે તેની પાસે સત્યનું બળ હોય છે.
- 2). બૌદ્ધિક પરિપક્વતા: સ્વર્ગમાં કદાચ શરીર વૃદ્ધ નથી થતું, પણ ત્યાં બુદ્ધિની પરિપક્વતા (પ્રજ્ઞા) હોતી નથી, જેના કારણે ઇન્દ્ર જેવા દેવો પણ નાની વાતોમાં છળ-કપટ કરે છે.
- 3). ભૂખ-તરસ અને પ્રાણ: સ્વર્ગમાં ભૂખ-તરસ નથી એનો અર્થ ત્યાં પ્રાણબળની કમી છે. આપણે મૃત્યુલોકમાં ભૂખ અને તરસ અનુભવીએ છીએ કારણ કે આપણે 'સપ્રાણ' છીએ, એટલે કે આપણામાં જીવનશક્તિ ધબકે છે.
